Meer erfgoed objecten verrijkt met juiste geografische aanduidingen

De afgelopen maanden hebben verbeteringen in de ErfGeo API en de ErfGeo Verrijkingenservice bij de Digitale Collectie (ontwikkeld door Seecr), ervoor gezorgd dat veel meer erfgoed objecten nu kunnen worden verrijkt met de juiste geografische concepten en coördinaten.

Om deze vooruitgang aan te tonen, zijn steekproeven genomen en beoordeeld. Daaruit blijkt dat ongeveer de helft van de records locatieinformatie bevat. Voor die records met locatieinformatie werd in 67% van de gevallen een match gevonden met de ErfGeo API. Op dit moment levert dat nog in in 4.5% van de gevallen een verkeerde match op.

Relevante aanpassingen die bijdragen aan het verschil t.o.v. de vorige keer:

  1. Aan de graph van https://api.histograph.io zijn Nederlandstalige landnamen toegevoegd en Nederlandstalige namen van grote steden in het buitenland.
  1. Vanuit de Digitale Collectie ErfGeo Enrichment service wordt nu exact gezocht op https://api.histograph.io in plaats van ‘fuzzy’.
  1. De term ‘Nederland’ wordt niet meer als zoekvraag gesteld: te vaak leverde dit het plaatsje Nederland in Overijssel. Bovendien voegt het nauwelijks iets toe (of zou het zelfs misleidend zijn) om de geo-coördinaten van het land Nederland bij het record op te nemen (in elk geval in de context waarmee we nu werken).
  1. Records die al geo-coördinaten bevatten, worden niet geprobeerd verder te verrijken.

Intussen blijven we zoeken naar manieren om het aantal verkeerde matches nog verder naar beneden te krijgen. Een voorbeeld van locatieaanduidingen die nog niet goed matchen zijn namen van rivieren en meren, zoals “Oosterschelde”, “Grevelingen”, etc., omdat de HistoGraph wel de straatnamen kent die daarmee overeenkomen, maar nog niet de wateren met die naam.

 

Niet Weggooien! (Misschien gaat dit over jouw opa’s fiets?)

collage NIOD

Hendrik Hendriks (1889 – 1968) uit Dedemsvaart poseert trots met zijn zelfgebouwde fiets. Daarnaast een detail van het vele houtsnijwerk in het gebouw van het NIOD aan de Herengracht in Amsterdam. Het gebouw bevat ook een kluis, waarin ten tijde van de oorlog van Joden gestolen goederen werden gestopt (logo Lips). Rechtsonder ziet u een stukje Powerpoint, een van de speerpunten in de missie van het Kenniscentrum Oorlogsbronnen.

Het NIOD, het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie, krijgt nog steeds brieven, foto’s, voorwerpen en films aangedragen, die opduiken bij het opruimen van zolders. Alleen bij het NIOD? Nee. Mocht u ooit een keer het museum ‘De Kalkovens’ in Dedemsvaart in Drenthe bezoeken, dan kan uw oog in de Oudheidkamer zomaar vallen op ordners met handgeschreven verzoeken om vrijstellingen. Formulieren met soms ontroerende redenen, die men in oorlogstijd pleegde aan te voeren, om de stelende bezetter van zich af te houden. En zo krijg je opeens een inkijkje in de beslommeringen in het dagelijkse leven van toen. De op de formulieren aangevoerde, overtuigende gebruiksfrequentie van dit edele voertuig, maar ook de benauwde en ongewilde afhankelijkheidsrelatie met de bezetter spreekt eruit. En soms, misschien wel, moedige verachting voor het moreel dat geldt in oorlogstijd. ‘U heeft al een fiets van mij gevorderd en ik ben 75 jaar.’ De historische vereniging Avereest heeft de handgeschreven redenen overgetikt en op hun website gepubliceerd. 

Kenniscentrum Oorlogsbronnen

Het NIOD heeft heel goed gezien dat zij niet de enige is, aan wie oorlogsdocumentatie is toevertrouwd. Zo krabbelen genealogie-onderzoekers nog maar aan de randjes van wat er nu online aan informatie, potentieel verspreid over duizenden bronnen, is te vinden over het vroegere familieleven in oorlogstijd. Veelal versnipperd over het internet, als ze al op het internet staan. Nog los van het voor hoe lang. De netwerkorganisatie Kenniscentrum Oorlogsbronnen gaat helpen de aanpak (en de belofte!) van de digitale zoek-, vind- en bewaaruitdaging te faciliteren. Met een flink in beweging zijnde, landelijke digitale infrastructuur voor erfgoed, gaat ze er wijselijk een flexibele organisatie op zetten. De erfgoedwereld heeft intussen de dure les geleerd, dat centraal opgezette systemen, behalve kostbaar zijn, ook niet voldoen. Dus uit de tijd zijn. Met een flexibel systeem wint iedereen.

Houzee!

Wij wensen erfgoedorganisaties toe dat ze blijven doen waar ze voor bestaan. De bewaar-, beheer- en beschrijffunctie staat voorop. Met open source code kan daaruit worden gedestilleerd wat passend is bij de context van de vraag van de online onderzoeker. Dit zal de zoekvraag van gebruikers een relevanter resultaat gaan opleveren, zodat diens zoekexpeditie verder kan komen. De uitdaging vraagt om technisch vakmanschap. Dat leveren we graag. Zo helpen we nieuwsgierigen langs de spiegelingen van de geschiedenis. Houzee!