Zitten grote leermeesters gevangen in de collegezaal?

Over het algemeen geldt dat we met software grote groepen mensen van nieuwe dienstverlening kunnen voorzien. Bekijken we de zaken van dichterbij, dan is er een en ander nog niet vervolmaakt, zoals bijvoorbeeld de inzet en effectiviteit van digitale middelen om informatie over te brengen. Na aanvankelijk enthousiasme, komen scholen nu terug op het digitaal maken van lessen, en ‘alles’ aanbieden via een iPad. Schoolresultaten verbeteren niet als bij toverslag door ‘digitalisering’. Soms worden leermiddelen, en vooral ook het leerproces impliciet of expliciet in veel te ‘knellende’  jasjes gegoten, en mist het doel.

In mijn vorige blog vertelde ik u dat ik onderweg was naar de Universiteit van Wageningen. Daar mocht ik toehoorder zijn van een gepassioneerd team, dat leren naar grotere hoogten en verdere oorden had georganiseerd. De WUR heeft nu twee volledige online Masters. In de loop van dit jaar gaat ze nog tien – voor iedereen toegankelijke – MOOCs online zetten.

Met vereende kennis en kunde is dat gelukt. De WUR heeft het aangedurft flink te investeren in goede opnamemogelijkheden en apparatuur, en biedt docenten begeleiding om daar effectief gebruik van te maken.

IMG_4936
De WUR neemt haar kennis serieus en heeft in professionele faciliteiten geïnvesteerd om het kwaliteitsaanbod toegankelijker te maken.

Het team dat de online cursussen optuigde, heeft gezocht naar een optimum:

– tussen leerdoelen en vormgeving van content,

– tussen de schalen van Bloom, en de beloften van leer- en beheerseffecten van digitale leermiddelen-platforms.

Er zijn dus vele afwegingen gemaakt om momenten van passief toehoren bij weblectures af te wisselen met momenten van zelfstudie, bekijken van korte kennisclips, en momenten van synchroon of asynchroon aanbieden van betekenisvolle online interactiemogelijkheden tussen docent – student, en studenten onderling. Tijdens het produceren van het materiaal bleek dat docenten een gezamenlijk proces van intervisie aangingen, door de noodzaak om tot een gedeelde taal en boodschap te komen. Vervolgens is het de kunst voor de onderwijsvernieuwers, om erachter te komen op welke manier er met een het optimum ‘gespeeld’ kan worden, op basis van learner data en goede vragen in enquêtes, voor de juiste feedback.

‘Herbedraden’ van onze manier van onderwijs

In de praktijk blijkt, dat het leervermogen van mensen van nature moeizaam aansluiting vindt op kennisoverdracht as we know it. De mediaproducenten van de WUR ontdekten, dat na 6-8 minuten kijken naar een filmpje, de attention span eindigt.

lecture_blog.jpg

Een oud ‘probleem’

Men vermoed dat mensen beter leren in een als gezamenlijk ervaren proces. Dus zien we in de wereld van e-learning diverse tools, die het zitten rond het vuur, of onder de spreekwoordelijke boom op de savanne in de online wereld moeten nabootsen: quizzen, aanwijzen van topscorers, toewijzen van participatiebadges, deelname-beloningspunten, group-hero’s en upvoten. Andere tools die men in online onderwijsland terugvindt om interactie op lesstofniveau aan te moedigen, zijn vragen-in-video, commentaren van kijkers naast video-opnames, delen van commentaren, delen van videofragmenten van elders, en kunnen volgen van specifieke commentators.

Een optimum

Maar zijn we er dan? Hoe komen mensen werkelijk effectief tot optimaal leren? Zijn alle factoren in kaart en goed gewogen? Ongetwijfeld stuiten wetenschappers nog op ingesleten aannames over hoe we zo optimaal mogelijk ondersteund zouden moeten leren, die moeten worden uitgedaagd. Zo blijkt uit onderzoek dat activiteiten die ons brengen tot improvisatie en nadenken, ons helpen om nieuwe zenuwbanen aan te leggen. Wat voor soort activiteiten dat zijn? Vrije-stijl dansen, lange pauzes, lummelen, op de rand van waken en slapen verkeren.

Misschien deed de Middeleeuwse student in het plaatje precies het enige juiste.

 

 

Software voor zoekmachines, of groots denken over ‘open’ leren

Vorige week ging ik op uitnodiging van de SURF Academy op bezoek bij de Wageningen UR. Volgens haar studenten de beste universiteit van Nederland, en wereldwijd staat ze op de 47ste plaats. En inderdaad, het is een toekomstgerichte plek. Compleet met een verrassend Restaurant van De Toekomst.

Internationale studenten en werkenden met leerambities zijn belangrijke doelgroepen voor de WUR. Online onderwijs maakt het gemakkelijker die kennis te delen. Daarbij is de Nederlandse zaadhandel wereldwijd succesvol en heeft ze behoefte aan bijscholen van haar personeel; multinationale ondernemingen, die graag haar mensen ter plaatse aan het werk houden en er iets voor over hebben daar een mouw aan te passen. Die kwam er: een volledig online master voor Plant Breeding. Maar ik neem u eerst even een blokje om.

Impact

Onderweg naar het event kwam ik op het station van Deventer een Chinese student tegen. Dat gegeven alleen leidt bij de meesten niet automatisch tot een praatje. Dit was anders. Ooit leende ik een Chinese student twee moersleutels uit. Hij wilde daarmee een veel te duur gekochte en rampzalig oude fiets tot leven wekken. Anamnese: gebroken achteras. Ik geef het u te doen. Echter, na twee dagen volhardend knutselen, reed het wrak weer. Het was hem, nà mijn mislukte pogingen, gelukt een instructiefilmpje op YouTube te vinden. Sindsdien onderschat ik geen Chinezen meer, noch de impact van instructiefilmpjes op leercurves, noch het belang van het weten te hanteren van een zoekmachine.

Kortom, ik had weer zin me te laten verrassen, en besloot een praatje aan te knopen. De student zou herd (kudde) management gaan studeren bij de WUR en deed nu zijn prep-Engels bij Saxion. Boerenzoon. Jawel. Zo’n praatje verbroedert.

Massive Online Open Course (MOOC)

Een paar jaar terug volgde ik een MOOC, op zijn Engels gezegd, een ‘moek’, over ‘The American Food System’ bij de John Hopkins University, via het Coursera.org platform. De John Hopkins University behoort tot de twintig beste universiteiten wereldwijd. (O.a. de universiteit van Leiden biedt via dit Amerikaanse platform ook onderwijs aan.) Zonder kosten, en zonder eisen aan vooropleiding, kon ik me laven aan excellente content. Gratis. Maar niet zonder moeite. En, de opgedane inzichten, over welke kant het met de wereld op gaat op het gebied van voedselvoorziening en milieudruk, dreunen nog altijd na. Een van de verontrustende grafieken was de enorme toename van vleesconsumptie door Chinezen in dit decennium en de impact ervan op onze planeet. De personificatie van de statistiek zat nu naast me. Natuurlijk, iemand moet die geprojecteerde beesten managen. Maar goed. Hij koos ervoor om in Nederland zijn geld uit te geven, een tijdje in Deventer te wonen, en vandaag de toerist uit te hangen in Amsterdam. Dus ik wees hem op de gratis Coursera cursus dairy management van de Pennsylvania State University. Dat zou wel wat zijn, want koeien houden doen ze in Amerika met duizenden tegelijk. De cursus, zoals veel andere cursussen op Coursera, is hoogstwaarschijnlijk voorzien van een video, die naar wens langzamer of sneller kan worden gezet. Prettig voor wanneer de agrarische begrippen erg specifiek worden, en soms kan de Engelse, Arabische, Hindi, of welke ondertiteling men zich wenst, of wel voorhanden is, aan worden gezet. Vast een goede aanvulling op wat hij op Saxion zou oppikken aan agrarische, Engelse, termen.

Vindbaar in Nederland

In de loop der jaren is het studiemateriaal op Coursera steeds beter uitgevoerd. Toch kennen de meeste mensen die ik spreek Coursera nog niet, of kunnen wat er voorhanden is aan materialen vanuit het Nederlandse onderwijs, niet vinden. Terwijl we het wel normaal vinden dat de gratis boeken op de middelbare school vaak jaren achter elkaar worden hergebruikt: de wereld van online en open onderwijsmaterialen is nog zoekende naar een dergelijk model.

Als zoekmachinebouwers hebben wij wel ideeën om geïnteresseerden in open onderwijs op het goede spoor te zetten van geschikt materiaal voor levenslang leren. Mocht u hierover vragen hebben, bel of mail ons dan gerust.