Wil je een kei van een programmeur worden?

Seecr heeft weer ruimte voor twee stagiaires. Ditmaal hebben we een uitdaging liggen voor een HBO- en WO-afstudeerders. Ben, of ken, jij een afstudeerder? Dit is het document waarin wij een eerste casusopdracht voor beschrijven, en meer vertellen over wat je bij Seecr kunt verwachten.

En deze casus is zowel voor hbo als wo-afstudeerders interessant, denken wij. Zegt het voort.

Wij willen deze vakature rechtstreeks met geïnteresseerden opnemen. Geen acquisitie dus.

Het handschrift dat het leven op aarde beschrijft

blog naturalisHet Natuurhistorisch Museum Naturalis in Leiden bezit een groot spectrum aan specimen, geordend in zalen. Wat u en ik in Leiden kunnen zien, is maar een fragment van het totaal van wat aanwezig is in Naturalis’ gewelven.

De afgelopen jaren verrichtte het Natuurhistorisch Museum monnikenwerk door de digitalisering van 37 miljoen ‘objecten’, zoals dat in vaktermen heet. Terwijl het fysieke museum zo’n 3 ton bezoekers per jaar ‘doet’, ontvangen de door Naturalis Biodiversity Center beheerde digitale informatiediensten ruim vijf miljoen bezoekers. Via de vrij toegankelijke Biodiversiteits-API hebben we een deel van Naturalis’ collectie doorvertaald naar de Digitale Collectie. Met de omzetting van meta-data ontzorgen we Naturalis, en brengen we nieuwe ambities voor het aanbieden van diensten, door anderen, dichterbij.

Even de koppen bij elkaar

collage_agile_openOp een Open Space Conferentie – die geen vooraf bepaalde invulling kent – mogen deelnemers werken aan wat aan de oppervlakte komt. Dit wordt aangedragen op post-it’s en op de muur geplakt, in tijdsloten. Of de behoeften al dan niet gedeeld zijn, blijkt vanzelf. Lijkt het aanbod elders toch relevanter, leuker of spannender? Dan vlinder je verder naar een ander groepje. Hier geldt immers ‘the Law of Two Feet’.

Op de Agile Open Space Conferentie in Lunteren hebben we een groepje deelnemers meegenomen op een queeste naar het Nederlandstalige equivalent van exotische vaktermen. Niet zozeer uit taalpurisme, maar vanwege de relatie tussen taal en persoonlijke ontwikkeling. We besloten in een tijdslot met een groepje ons boerenverstand los te laten op Agile, Kanban, XP en Scrum. Deze stoere, en voor buitenstaanders tevens nietszeggende termen, schuren aan bekendere begrippen uit de industrie: ‘produce to order’, ‘stock to order’ en ‘just-in-time management’. Wat ook weer ronkend Engels is. Het zoeken naar Nederlandstalige equivalenten leverde gedeelde momenten van verbazing en verwondering op. U kunt ze hier in een simpel overzichtje bekijken. Graag zouden we op het spoor komen van bijpassende oude spreekwoorden bij de materie. Waarom? Omdat die zoektocht helpt om de echte waarden en normen te vinden, die onder dit verbale laagje zitten. We dragen graag bij aan een gezonde en voor iedereen begrijpelijke samenwerkings-ecologie.

Was er ooit een joods jongetje in mijn dorp?

Stel: een docent wil eind april in de klas aandacht besteden aan Dodenherdenking. Die zou zich kunnen afvragen, of er joden uit zijn dorp of stad zijn weggevoerd, en wat er met ze is gebeurd. Hoe daarop het antwoord te vinden? Als wij ons over zo’n vraag buigen, stellen we ons de vraag welke technische en inhoudelijke randvoorwaarden er spelen. Zijn er randvoorwaarden die de facilitering van zo’n zoekvraag beperken, of juist bieden ze juist mogelijkheden?

We denken daarover mee in het Netwerk Oorlogsbronnen. Hoe kunnen samenwerkende oorlogsbronnen een breed publiek, maar ook specifieke groepen, thema-gericht helpen bij het terug in de herinnering brengen van de verschrikkingen van de oorlog? Een mooi streven: gezamenlijk, nu versnipperde collecties, op thema, verrijkt, bij de eindgebruiker brengen. We putten daarbij uit onze ervaring met soortgelijke projecten in culturele sector, de wetenschap en het onderwijs. Daarbij gaan we nog een stapje verder. Wij gaan voor het faciliteren van thematische ontsluiting van collecties, over muren heen. Zo versterken we samenwerking tussen organisaties door mooie, voor gebruikers betekenisvolle data-projecten mogelijk te maken.

Van full naar para, of: parkeerlogica en ICT

We reizen vaker af naar onze klanten, dan andersom. En omdat we één parkeerplaats hebben voor bezoekers, delen we die plek soepel met de medehuurder van ons pand. Analoog aan die logica gingen we over van KVM, oftewel full-virtualisatie, naar para-virtualisatie met LXC, wat staat voor Linux Containers. Daarmee kunnen we verschillende Virtual Machines een kernel laten delen, en geheugenruimte beschikbaar stellen zonder vooraf een reservering te maken. Zodoende leggen we onszelf geen beperkingen op. Lekker light-weight nu we in tien minuten een Virtuele Machine erbij kunnen maken, snel kunnen omswitchen als er een update moet plaatsvinden, nieuwe releases willen doen, een demo maken, of meerdere versies tegelijk installeren. Bijkomend voordeel: hardware wordt efficiënter ingezet, en het bespaart energie, dus het milieu.

Wie mag wat waar: integrated access management

Om eindgebruikers van het zoekplatform van bibliotheek.nl toegang te geven tot andere bibliotheekdiensten, schrijven we nu code voor een goede afhandeling daarvan. Dit stukje functionaliteit laat de systemen van de bibliotheek weten met wie ze te maken hebben, zonder dat daarbij passwords of inlogcodes van de gebruiker bij het zoekplatform zelf bekend hoeven te zijn. De afhandeling vindt plaats via OAuth 2.0. Deze service geeft een ‘sleutel’ af bij het inloggen, en herkent die als er gevraagd wordt een actie uit te voeren. Boekje lenen? Is goed. Reserveren? Kan! Vanaf de kant van de bibliotheek gezien, biedt deze toegangspoort een prettige flexibiliteit in de dienstverlening. Er zijn immers legio diensten denkbaar, die achter zo’n intelligente toegangspoort beheersbaar uitgerold kunnen worden. Voor de huidige case beperken we ons tot het reserveren van boeken.

Handig voor de opdrachtgever is dat we de uitwerking van ons voorstel op onze demo-pagina zetten. Daarmee kunnen we snel laten zien hoe zaken werken, en kunnen we alternatieven of coole features tonen.